Opublikowano: 08-05-2016



Można zainstalować kilka wersji tej samej biblioteki pythona na jednym systemie? Można, można użyć maszyn wirtualnych i narzędzia w stylu Vagranta, ale lepszym rozwiązaniem jest virtualenv.

Instalacja virtualenv jest dość prosta i sprowadza się do:

pip install virtualenv

Można również zainstalować oprogramowanie z repozytorium dystrybucji, w Debianie (i dystrybucjach Debiano-pochodnych) jest to pakiet python-virtualenv.

Utworzenie wirtualnego środowiska jest możliwe za pomocą polecenia virtualenv. Parametrem do programu jest nazwa środowiska (w poniższym przykładzie webenv):

virtualenv webenv

Do aktywacji środowiska służy polecenie source. Parametrem jest ścieżka do skryptu, który odpowiednio zmienia zmienne środowiskowe (np. PATH, PS1):

source webenv/bin/activate

Po aktywacji możemy używać poleceń związanych z pythonem. Przyładowo, instalację Django w wersji 1.8.13 wykonujemy poleceniem:

pip install Django==1.8.13

Innymi komendami, którymi warto znać są:

pip freeze > nazwa_pliku

oraz:

pip install -r nazwa_pliku

Pierwsze polecenie polecenie tworzy plik, którego zawartością jest lista zainstalowanych w środowisku pakietów, wraz z ich wersjami. Często taki plik nosi nazwę requirements.txt, a tutaj jego przykład. Tworząc nowe, czyste środowisko możemy wczytać taką listę i zainstalować pakiety w niej zawarte.

Poniżej, jak zawsze dobre linki, w których znajdziesz więcej informacji na temat virtualenv. Ciekawym rozwiązaniem jest virtualenvwrapper, którego tutaj nie przedstawiłem, gdyż jest to tylko 'nakładka' na polecenia virtualenv.



Comments powered by Disqus